Home » Bewegingszin

Bewegingszin

Je kijkt naar de prachtige, blauwe ogen van de baby die je in je armen draagt. De buurvrouw is een maand geleden bevallen en je bent even langsgegaan om een kop koffie te drinken. De baby maakt een geluidje en kijkt je met zijn grote kijkers aan. Je glimlacht, wat een lief kindje is het ook. En pardoes verschijnt er ook een gigantische lach op het gezichtje van de baby.

Zorgt voor de waarnemingen van het eigen lichaam.

Vrijheid en beweging

Je hoeft niet aan de moeder van deze baby te vragen of ze het kind heeft geleerd te glimlachen. Nee dat heeft hij zelf ontdekt. De gezichtsuitdrukking die zijn ouders dagelijks op hun gezicht krijgen als ze naar hem kijken en de liefde in de glimlach van iedereen die naar hem kijkt hebben hem leren lachen. Er is niets ingestudeerd. De ouders vonden niet dat het nu wel tijd werd dat het kind ging glimlachen. Dat ging helemaal vanzelf. En als het kind ouder wordt, zal het leren om te kruipen, te wandelen, te hinkelen en te huppelen. Dat hoeft niet geleerd te worden. Het kind zal dit na gaan doen. Dit kind zal, net zoals alle gezonde kinderen, ontdekken dat er vrijheid in beweging zit. We ervaren geen drang om te bewegen en er is weinig noodzaak dit te doen. Het is in de basis een pure vertoning van vrijheid.

sue-zeng-531523-unsplash
Photo: Sue Zeng/Unsplash

Op psychisch gebied durft ik te stellen dat een mens een goed ontwikkelde bewegingszin heeft, het tot een juiste afstemming kan komen in het sociale leven. Meteen moet ik denken aan de nerds en jocks die een eigen rol aannemen in pop culture. Beelden van de films Mean Girls en High School Musical, of de tv series GLEE schieten mij meteen te binnen. Jocks die alleen maar aan hun sport denken, veel bewegen en sociaal een hoge status hebben en nerds die alleen maar studeren, weinig bewegen en het moeilijk vinden om sociaal contact te maken. Natuurlijk zijn zo’n typetjes een uitvergroting van wat er daadwerkelijk gebeurt maar in de basis van zo’n typering zit wel duidelijk veel bewegen = populair vs. weinig bewegen = sociaal niet handig.     

Photo: JESHOOTS.COM/Unsplash
Photo: Keith Johnston /Unsplash

Het ontwikkelen van de bewegingszin

De rol van opvoeders in de ontwikkeling van de bewegingszin is maar klein. De meeste kinderen bewegen graag en veel en het is in het creëren van ruimte en tijd om te bewegen dat de opvoeder een rol heeft. Het wordt steeds makkelijker en toegankelijker voor kinderen om stil te zitten en juist niet te bewegen. Schoorel zegt in zijn boek Beeldscherm beelden, opvoeden in het digitale tijdperk het volgende: “Als je vindt dat je kinderen niet ongelimiteerd achter een scherm moeten zitten, doe dat dan zelf ook niet.” Deze zin omschrijft de gehele opvoeding wat betreft de bewegingszin. Kinderen spiegelen nou eenmaal hun omgeving en het is daarom van belang dat opvoeders een gezond voorbeeld geven. Een paar voorbeelden van hoe de bewegingszin gestimuleerd kan worden:

* In de tuin werken: schoffelen, scheppen, graven en planten. Omringd door de natuur en met eerbied voor de aarde bewegen.
* Klimmen en klauteren in bomen, in de speeltuin en vooral lekker buiten.
* Wandelen over de wadden of door de bossen.
* Fietsen op de veluwen.
* Zwemmen in de zee, een meer of een rivier.

Photo: Dawid Sobolewski/Unsplash

Hoe, waar en wanneer beweeg jij? Laat een berichtje achter met daarin je lievelingsplek om te bewegen. Wie weet treffen we elkaar daar ooit!


Please follow and like us:

Eén reactie

  1. saar zegt:

    Je stelling dat sociale handigheid en veel bewegen bij elkaar horen zou ik graag ter discussie willen stellen of misschien beter: nader onderzoeken. Ik snap hoe je tot de uitspraak komt en ik ben benieuwd wat er aan waarneming onder zit. Welke beweeglijkheid en/of starheid nemen we precies waar als het (zo denk ik) niet specifiek over de fysieke beweeglijkheid gaat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *